Alle Bøger

Merhaba, ben Seyyah. Bazen bulacagini dusundugu icin degil baska bir secenegi olmadigi icin arar insan. Herkesin bir gun cikmak istedigi ama cesaret edemedigi bir yolculugun basindan yaziyorum bunlari. Hepinizin icine atip anlatmaktan sakindigi seyleri yazdigim bir yolculuga davet ediyorum sizi. Ve gidiyorum iyi insanlari­nin yasadigina inandigim yerlere. Gitmekle gecek mi bilmiyorum ama sanki gecekmis gibi gidiyorum iste.

Satirlarimin arasinda biraktigim bosluklarda goreceksiniz kendinizi. Ve okudukca kendiniz sanacaksiniz beni. Sanki ben degil de, siz gidiyormussunuz gibi hissedeceksiniz. Kim bilir, belki de gelmesini beklediginiz ask, bu satirlarda bekliyordur sizi.

Merhaba, ben Seyyah.
Herkesin bir derdi vardir. Bazilari gecer, bazilari gecmez. Bazilari anlatilir, bazilari anlatilmaz. Bazen anlatmak istersin ama dinleyecek birini bulamazsin. Bilirsin, muhabbettir ihtiyacin ama iki lafin belini kiracak bir dost bile yoktur yaninda. Iste bu kitap bulamadigin dosta ulasmak ve onunla dertlesmek icin yazildi. Meselenin sevmek degil, guzel sevebilmek oldugunu bilenler icin yazildi. Biraz yagmurun, biraz da hüzünün dustugu gecelerde bu kitabi okurken sunu hissedeceksiniz: “Hala dertlesebilecek birileri varmis bir yerlerde.”

Biz sohbetin gucune ve bereketine inaniyoruz. Zira sohbet bir hal aktarimidir. Sohbet gonlun dile gelmesidir. Sohbet kalbin icindekinin butun yalinligiyla disa vurmasidir.

Sohbet ile soz adeta can bulur, can olur, can verir. Evet, bir sohbetin, muhabbetin sonucunda ortaya cikan bu kitabin temel amaci bir yerlerde aksini bulmak, bir gonulden yankilanmaktir. Bir baslangica vesile olmak, bir umudu diriltmektir.

Butun meselemiz, bir insanin kalbine dokunabilmektir. Sadece bir kardesimizin fabrika ayariyla, yani fitratiyla yuzlesmesine araci olsa, bu kitap gorevini fazlasiyla yapmis olacaktir.

Umudumuz, belki de kurtulusumuza sebep olacak o bir kisidir. Duamiz, o bir kisiye ulasabilmek, dokunabilmektir. Niyazimiz, o bir kisinin yarasina merhem olabilmektir.

Otesi degil, fazlasi da degil: Sadece o bir kisi. Amin.

Büyük Buhran döneminde, tarimin kapitalistlesmesi ve krizler yüzünden yoksullasan, aclik, sefalet ve zorbalik yüzünden evlerini terk edip yollara düsmek zorunda kalan binlerce isci ailesinden bir ailenin bosa cikan umutlarini, hüzne dönüsen sevincleri arasinda insanligin direncini ve onurunu kisacasi ayakta kalma mücadelesini konu alan bir roman.

Eve dönerken hep bebek arabalarinin icine göz atiyorum cünkü firfirli yastiklara avuc iclerini yaslayarak uyuyan bebeklere bakmaya bayiliyorum. Bir sekilde hislerini aciga vuran insanlara da bakmayi seviyorum. Cocuklarini oksayan annelere bakmayi seviyorum ve el ele yürüyen, birbirlerine apacik asik olan genc bir cifti takip edip yolumu uzatmaktan üsenmiyorum. Bana hazin bir mutluluk ve gelecek icin belirsiz bir umut veriyor bunlar… Yalnizligi, aile ve akrabadan tamamen yoksun olmayi, bir cati katinda, tek bir mumu, kagidin üstünden hasirdayarak gecen bir kalemi ve simdilik yüzü ve ismi benden sakli bir adami düsünüyorum.

*

Ölüm bir zamanlar zannettigim gibi yumusak bir kendinden gecis degil. Zalim, igrenc ve pis kokulu. Kendi kendime sariliyorum, genc ve saglikli olduguma seviniyorum. Yoksa gencligim sadece bir yokluk, bir an evvel geride birakmak istedigim bir engel.

TOVE DITLEVSEN