Alle Bøger

Hikayesi olanlar, hikayesi olmayanlar. Gordun ve dokundun. Eline aldin yavasca, iz surdun satirlarda. Artik hepsi senin hikayen… Hikayelerinde hem sana hem baskalarina merhemdir.

Simyaci, Brezilyali eski sarki sozu yazari Paulo Coelho’nun, yayinlandigi 1988 yilindan bu yana dunyayi birbirine katan, elestirmenler tarafindan bir ‘fenomen’ olarak degerlendirilen ucuncu romani. Simyaci, alti yilda kirk iki ulkede yedi milyondan fazla satti. Bu, Gabriel Garcia Marquez’den bu yana gorulmemis bir olay. Yureginde, cocuklugunu yitirmemis olan okurlar icin bir ‘klasik’ kimligi kazanan Simyaci’yi Saint-Exupery’nin Kucuk Prens’i ve Richard Bach’in Marti Jonathan Livingston’u ile karsilastiranlar var (Publishers Weekly). Simyaci, Ispanya’dan kalkip Misir Piramitlerinin eteklerinde hazinesini aramaya giden Enduluslu coban Santiago’nun masalsi yasaminin felsefi oykusu. Sanki bir nasihatname’: Yazgina nasil egemen olacaksin, mutlulugunu nasil kuracaksin?’ sorularina yanit arayan bir hayat ve ahlak kilavuzu. Mistik bir peri masalina benzeyen romani alti yilda, yedi milyondan fazla okur bulmasinin gizi, kuskusuz, onun bu kilavuzluk niteliginden kaynaklaniyor. Simyaci’yi okumak, herkes daha uykudayken, gunesin dogusunu seyretmek icin safak vakti uyanmaya benziyor.

“Sineklerin Tanrisi baslangicta, issiz bir adaya dusen cocuklarin seruvenlerini anlatan, kucukler icin yazilmis bir oykü, R.M. Ballantyne’in Mercan Adasi’nin cagdas bir uygulamasi sanilabilir. Hatta Golding, kendine ozgu buruk alaycilikla, okuyucunun bu sanisini pekistirmek istercesine, Sineklerin Tanrisi’nin baslica iki kisisine Mercan Adasi’ndaki cocuklardan aldiği Ralph ve Jack adlarini verir. Mercan Adasi’nda Ballantyne, oldukca duyusal ve biraz da bon bir iyimserlikle, gemileri battiktan sonra Pasifik Okyanusu’nda issiz bir adaya siginan uc Ingiliz gencinin, Buyuk Britanya uygarliginin oldukca basarili bir kucuk ornegini nasil yeniden kurduklarini anlatir. Golding’in Sineklerin Tanrisi’nda da bir mercan adasi ve Ingiliz cocuklar vardir. Ama alti ile on iki yas arasinda olan bu cocuklar, gelecekteki atom savasi sirasi­nda, guvenilir bir yere goturulmek uzere bindikleri ucak bir saldiriya ugradigi icin bu mercan adasina dusmuslerdir. Ve bu mercan adasinda olup bitenler, Ballantyne’in romaninda olup bitenlere hic mi hic benzememektedir…
Sineklerin Tanrisi’nda gordugumuz issiz ada da yeryuzunun cennetlerinden biridir. Cocuklar da bu adanin, okuduklari Mercan Adasi’na cok benzedigini soylerler. Ne var ki, baslangicta bunu hic sezinlemedigimiz halde, atom caginin cocuklari, bu guzelim adayi her acidan bir cehenneme cevireceklerdir.”

Gecenin bir vaktinde kapi calindi, gidip actim. Karsimda efendim duruyordu. Yuzunun nurundan etrafa aydinlik saciliyordu…

Soz vermistim kendi kendime: Yazi bile yazmayacaktim. Yazi yazmak da, bir hirstan baska ne idi? Burada namuslu insanlar arasinda sakin, olumu bekleyecektim. Hirs, hiddet neme gerekti? Yapamadim. Kostum tutuncuye, kalem kagit aldim. Oturdum. Ada ’nin tenha yollarinda gezerken degnekler yontmak icin cebimde tasidigim cakimi cikardim. Kalemi yonttum. Yonttuktan sonra tuttum optum. Yazmasam deli olacaktim.