Alle Bøger

“Uc kafadar kikir kikir guluuyor. Bu kadar komik ne olabilir ki? Insan merklaniyor.” Ponpon ve uc afacan birlikte cok eglenen arkadaslar. Fakat bir gun afacanlar, pofuduk Ponpon’u her zamankinden daha farkli bir halde buluyorlar! Sonra bakin sevimli dostlarimiz neler yasiyor…

Empati, farkliliklara saygi duyma, kisileri oldugu gibi kabul etme, yardimsever ve cevreye duyari olma gibi beceriler kuskusuz cocuklarimiza kazandirmak istedigimiz temel degerler arasinda. Bu kitap, her halleriyle guzel olan cocuklarimizin duygusal ve sosyal gelisimleri icin cok kiymetli bir kaynak niteliginde.

Öykü, Selanikteki Italyan Mason Locasina mensup bir Türk’ün Batililarla ilgili olan yargilariyla basliyor. Aslinda Kenan Bey, Selanike ilk gittigi günlerde Türklügü ve Türk adetlerini pek de benimsemedigi icin bir Batili gibi yasamaya calisir. Bir gün Türkleri hic de kabullenemeyen Italyan bir bayanla evlenir. Bu evlilikten Primo adli cocuklari dünyaya gelir. Ailede gelisen Türk antipatisi ve kücük Primonun gelecegi ile kaygilar, Kenan Beyin Türklügünün uyanisina sebep olur.

Guido Van Genechten’in yazip resimledigi, on sekizden fazla dile cevrilen Rikki dizisi okul oncesi donemdeki cocuklara hitap ediyor. Rikki digerlerinden farkli bir tavsandir. Rikki’nin bir kulagi asagiya sarktigi icin arkadaslari onunla alay eder. Farkli olmakla bas etmeyi ogrenmek bir cocuk icin pek kolay degildir. Rikki, kendini eglendirerek bu sorunun ustesinden gelebilecegini kesfettigindeyse her sey onun icin daha kolay olur.

“Rikki Tombul tavsanlar ve zayif tavsanlar, uzun tavsanlar ve kisa tavsanlar, akilli tavsanlar ve akilsiz tavsanlar, temiz tavsanlar ve kirli tavsanlar, kadin tavsanlar ve erkek tavsanlar var. Ve hepsinin iki uzun kulagi… Rikki’nin de iki uzun kulagi vardi ama onun kulaklari farkliydi.”

Kirpi cok mutsuzdu. Bir kirpi ne kadar mutsuz olabilirse o kadar mutsuzdu. O kadar mutsuzdu ki sadece tek bir sey onu mutlu edebilirdi. Kaplumbaga cok mutsuzdu. Bir kaplumbaga ne kadar mutsuz olabilirse o kadar mutsuzdu. O kadar mutsuzdu ki sadece tek bir sey onu mutlu edebilirdi. Bir kirpi ve bir kaplumbaga sarilacaklari birilerini ariyordur. Birbirlerinden habersiz, karsilastiklari diger hayvanlardan kendilerine sarilmalarini isterler; fakat hepsinin cesitli bahaneleri vardır… Sarilalim, hassas ve duygulari harekete geciren hikayesi ve cizimleriyle benzersiz ve etkileyici bir kitap.

Bazen sadece her seyin yolunda oldugunu hissettirecek sicacik bir kucak ararsin…
Iste kucuk kaktus Poncik’in ihtiyaci olan da buydu. Kocaman, sicacik bir kucak. Fakat ailesi dokunmayi pek sevmiyordu. Kaktusler oyledir zaten, dokunmak istesen bile biraz dikenli davranabilirler… Poncik de biraz dikenliydi aslinda. Ama sirf bu yuzden sarilmaktan vazgececek degildi. Disi dikenli olabilirdi ama ici yumusacikti! Dikenler onu durduramazdi! Ve bir gun, icinden geldigi gibi kocaman sarIlabilecegi bir arkadas bulmak icin yola cikti.

Cok zengin ve yardimsever bir adam olan Madeleine Baba’nin gecmisini, nereden geldigini kimse bilmiyordu. Iri yari, guclu, iyi kalpli bir adamdi ve yaptigi  ilginc bir bulus sayesinde cok para kazanmisti. Ancak gorunuse bakilirsa hic akrabasi ya da arkadasi yoktu. Beklenmedik olaylarin ardindan, fakir ve hasta bir kadina verdigi bir soz, bu ilginc adamin yasamini ve kimsesiz bir çocugun kaderini degistirecekti. Olay orgusunde bircok ilginc karakterin yer aldigi Sefiller bircok sinema, televizyon ve tiyatro eserine uyarlanmistir. Ayrica bu basyapit pek cok sanatciya ilham kaynagi olmus, ardindan yazilan bircok edebi eserde etkisini gostermistir. Soluk soluga okuyacaginiz muhtesem bir macera…

Yetiskinler icin bile yeni bir baslangic tedirgin edici olabilirken, cocuklar icin neden olmasin? Yeni bir kardes, yeni bir okul, beklenmedik bir gelisme ya da basetmek zorunda kaldigimiz heyecanlar, korkular, takintilar, duygular… “Gercek hayattan hikayeler” dizisi, farkli duygu ve durumlara odaklaniyor. Cocuklara, yasadiklari sorunlar karsisinda yeni pencereler acabilecek resimli hikayelere yer verilmesinin yani sira ebeveynlere ve egitimcilere yönelik bilgilendirici bir bölüm de bulunuyor.

Sem okulu pek sevmiyordu. Oyuncak kücük örümcekleriyle oynamayi ve arkadasi Lea ile disarida eglenmeyi istiyordu. Okulu cok seven Lea’nin ise en önem verdigi sey kazandigi ödüller ve karnesindeki yildizlardi.

Cocuklarin karincalara olan ilgisini fark eden ögretmenlerin aklina yaratici bir fikir geldi. Sinifta hep birlikte bir karinca yuvasi yaptilar. Bu ortak calisma sayesinde, Sem okulun hic de fena bir yer olmadigini Lea da yeni bir sey ögrenmenin yildiz kazanmaktan daha eglenceli oldugunu kesfetti.

Egitim psikologu Sophie Martel’in yazdigi Sem Okulu Sevmiyor’u Christine Battuz resimledi.