Alle Bøger

“Ayrilirken soylenen sozler, beraberken yasananlarin bir ozetidir.”

Yasam denen siirin icinde bir sirdi o ustune soylenen butun sozler yarim Adi ise baki kaldi: O sirrin adi ayrilikti. Kaybetme korkusuna, ayrilik kaygisina dair yarim kalmis sozler bu romanin sayfalarinda tamamlaniyor.

Ayriligin binbir rengini anlatirken, donup aska bir kez daha bakmayi da ihmal etmiyor. Roman, olaganustu kurgusu, surukleyici diliyle, sira disi bir kahramanin, bir Melegin gozunden bize bizi anlatiyor, insan olarak var olmanin izdirabini sifasina giden yollari onumuze seriyor. Yasam denen sirrin icindeki sirri katman katman aciyor, dertlerimizin kaynagini gosterip kalbimizi teskin ediyor.

Bu romani bitirince ayrilik, kaybetme ve olume dair korkularinizin, kaygilarinizin hafifledigini; olumun soguk yuzunun gulec bir surete donustigunu gorecek ve hayrete duseceksiniz: Olumu hic boyle  dusunmemistim.

“Haldun Taner, Gözlerimi Kaparim Vazifemi Yaparim’in iki kahramani Vicdani ile Efruz’un sahsinda 20. yüzyil Turkiye’sinin analizini yapiyor. Karagoz’lerle Hacivat’lara uzak yakin aynalar tutarak ‘gözlerimi kaparim vazifemi yaparim’ anlayisina tatli-sert dokunuyor.”

“Gözlerimi Kaparim Vazifemi Yaparim’in ana temasi da bir yanlis kosullandirma. Oyunun ekseni, kücük ezik bir adam. Kapsadigi sure, yakin tarihimizin yetmis yili. Dekoru, Turkiye ve Yakindogu haritasi. 31 Mart’tan 12 Mart’a kadar oynanan siyasi oyunlarin zengin arka fonu önünde cesitli dönemlerin, cesitli kosullandirma evrelerinin kurbani bir kücük, bir ezik adamin aci komedyasini izliyoruz, on bes tablo boyunca.” (Haldun Taner)

“Cok soylu bir tiyatro eseri bu. Ustelik Haldun Taner o cesur ama cesaretini kabul ettirmesini iyi bilen; taslayici ama kirmazdan taslayici, tatli, yumusak üslubu ile bu güzel eserini büsbütün güclü kilmis. Tiyatro gecmisimizin bütün olanaklarindan –Karagoz, tuluat, kanto gibi– bilge bir ustalikla yararlanan Taner, gercekten ilgi cekici, uyarici ve basarili bir sonuca ulasmis.” (Cetin A. Özkirim)

Yürek paralayan, tüyler ürperten bir haykiris…. Gecmis, bugün ve yarin; bilim-kurgu, gercek ve efsane bir arada gözler önüne serilir… Derin ve temiz asklar, efsane ve masallar, KGB’nin  acimasiz uygulamalari, okuru heyecandan heyecana sürükler. Birbirinden ilginc ve sürükleyici konular ustalikla bütünlestirilerek sunulur. “Mankurt hikayesi bu eserle kültürümüze mal edilir. Yedigey, ölen emektar arkadasi Kazangap’in cenazesini mezarina götürürken, kendisinin ve milletinin gecmisini, aci-tatli, düsündürücü yanlariyla bir bir gözlerinin önünden gecirir. O gün “asra bedel bir gün olur.

Bazen “gün uzar yüzyil olur”. Bir güne kac hatira, kac deneyim, kac hikaye sigdirilabilir? Söz konusu olan uzun bir yolculuksa, sayisiz… Yeri doldurulamaz bir gecmisi paylastigi dostunun cenazesini tasiyan Yedigay’in yolculugu, bütünüyle hayati sorusturan bir yolculuk olacaktir elbette. Uzak hatiralardan söylencelere, acili ölümlerden basit mutluluklara, maddi yoksulluklardan manevi zenginliklere, gecmisin özünde ve kiyilarinda dolastiran bir yolculuk…

Cengiz Aytmatov bu romaninda, insanin en zayif ve en güclü, en özgür ve en bagimli, en cok seven ve en kolay vazgecen yanlarini derin ve carpici bir dille anlartirken tipki bir madalyonun diger yüzünü cevirir gibi icimizdeki “öteki”yi gözler önüne seriyor.

Almanya’ya goc eden bir ailenin kizi…Hanne.

Aile ici siddeti, cinayeti, intihari, evlatlik olmayi, kultur catismasini, aski, varolus sancisini yasamis ve sonucta ve infilak noktasina gelmis bir hayatin sahibi. Madden guclu fakat manevi olarak zayif hayatinda gercek kimligini arayan bir kadin. Yasadigini hissetmek ve lanetli gecmisinden kurtulmak icin yine gecmisinden bir umut ariyor…

Insan asla gecmisini unutmaz. Ne kadar gormezden gelse de inkar da etse gecmisi sarip sarmalar. Insan hayatinda anlam arar. Kendisini bir degere ya da koklerin ait hissederek hayata dair bir anlam olusturabilir insan fakat gecmisiyle barisik olmadan bunu basaramaz. Peki ya gecmisi ile barisik degilse? Yuzlesmesi gerekir gecmisiyle, gercekle…

Insani en cok acitan sey ise gercekle yuzlestigi o andir.

80’li yillardan beri elden ele dolasarak gonulleri fetheden bu kitapta, kendi hayatinizdan sayfalar bulacaksiniz. Bir oykuden beklenenler sadece bir cirpida veriliyor ve kalpleri yumusatirken gonul pusulalarini manevi guzelliklere ceviriyorsa; ustelik de bunlari, sicak bir tebessum veya birkac damla gozyasiyla gerceklestiriyorsa, biliniz ki bu oykuler ‘HAYATIN ICINDEN’dir.