Zindandan Saraya Hz. Yusuf

Misir’a getirildiginde daha kucucuk bir coccuktu. Yasadigi sikintilar onun icin cok agirdi. Her gece babasiyla dertlesir gibi dertlesirdi yalnizligiyla. Kardeslerinin kendisine yaptigi kotulugu, kendisini satan adamin icini yakan sozlerini anlatir dururdu geceler boyu. Yastigi gozyaslarindan sirilciklam olurdu. Kucuk yasda annesini kaybedisinin huznunu icinden atamadan ustune bir de baba hasreti yasamisti. Babasindan, cani gibi sevdigi kardesi Bunyamin’den, memleketinden ve arkadaslarindan cok uzakta boynu bukuk bir cicek gibi kalmisti. Bu hasret ve ozlem gunlerinde tek dayanagi Allah’ti. Cunku O, terbiyeleri edenlerin, besleyip buyutenlerin en hayirlisi idi. Gercek vekil O idi.