Stockholm Treni Bir Neslin Göc Hikayeleri

“Kimimiz kerpic keser, kimimiz orada burada amelelik yapar, kimimiz de bicare giderdik. Parasi olmayanin ise yüzüne bakmazlardi.” diyen rahmetli Tahsin Izgi, Isvec’e göcen ilk bes kisiden biriydi. Neredeyse dogru dürüst tahsilleri olmayan Izgi ve arkadaslari dilini, dinini, kültürünü bilmedikleri Isvec’te bir ömür tükettiler. Güya memleketteki borclarini kapatacak, baslarini sokacak bir ev alacak kadar para biriktirip bir an evvel döneceklerdi. Ne yazik ki yillarca memleket hasretiyle yanip tutustuklari Isvec’ten bir rahmetli gurbetcimizin deyisiyle “tayyarenim kuyrugunda” (ucagin kargo/bagaj kisminda) dönebildiler. Her biri ayri bir basari hikayesi yazan bu büyüklerimizi rahmetle aniyoruz, mekanlari cennet olsun. Isvec’e toplu göcün kapilarini acan ilk neslimizin kendi agizlarindan hayat hikayelerini derledigimiz Stockholm Treni’ni okurken kimi zaman tebessüm edip gülecek, kimi zaman hüzünlenip gözyasi dökeceksiniz.