Hayalet Ev

Yeni Turk filmlerinin bize “hayalet evleri” anlattigini soyluyor Asuman Suner. Terk ettigimiz, kimi zaman zorla bosalttirilmis, icinde hayaletlerin dolastigi, tekinsiz, urkutucu evler bunlar. Ama ayni zamanda bir turlu tam olarak geride birakamadigimiz, ozlem duydugumuz, karsisinda cocuklastigimiz, dondugumuzde eskisi gibi bulamadigimiz, surekli “hayalini kurdugumuz” evler…

Incelemenin merkezinde Turk sinemasinin son donemdeki belli basli yapitlari, ornegin Masumiyet, Mayis Sikintisi, Tabutta Rovasata, Eskiya, Vizontele gibi filmler ve bu verimi borclu oldugumuz onde gelen yonetmenler var: Zeki Demirkubuz, Nuri Bilge Ceylan, Yilmaz Erdogan, Yesim Ustaoglu ve digerleri. Yeni Turk sinemasi Turkiye’de “aidiyet” meselesi etrafindaki gerilimleri gozleyebilecegimiz verimli bir kulturel zemin sunuyor. Hem bu gerilimlere taniklik ederek, kamusal alanda soze dokulemeyen endise ve fantazileri gosteren kulturel bir alan aciyor hem de elestirel bir mudahale platformu olusturuyor.

Kulturel inceleme konusu olarak ele aldigi bu yeni Turk sinemasinin, artik “ulusal sinema” cercevesi icine sigmadigini dusunen Suner’in, zihnimizi farkli gorme bicimlerine kiskirtan, elimize yeni kuramsal arac-gerecler veren kitabi yetkin bir akademik calisma. Ustelik arkadasinizdan film dinler gibi okuyabileceginiz bir kitap. Yazarin henuz gormemis oldugunuz filmler hakkinda bile olsa, kolaylikla takip edebilmenizi saglayan canli betimlemeleri ve basarili anlatimi sayesinde mumkun oluyor bu.